Grenzen verleggen

Per 1 januari 2011 wordt de bevoegdheid van de Kantonrechter uitgebreid. Op dit moment kunnen veel zaken met een waarde tot 5.000 euro worden voorgelegd aan de Kantonrechter. Per 1 januari 2011 gaat dit bedrag omhoog naar 25.000 euro.

Omdat bij de kantonrechter het niet verplicht is om een advocaat in te schakelen, kunnen partijen veel geld besparen en er daarom de voorkeur aan geven om een zaak aan een kantonrechter voor te leggen. Zo ook een onderneemster uit Maastricht. Zij stelt dat haar klant op grond van een koopovereenkomst een bedrag aan haar verschuldigd is van € 7.740,03. Om de zaak toch te kunnen voorleggen bij de kantonrechter, om zo de nodige kosten te besparen, heeft zij haar vordering beperkt tot € 5.000,00. Op deze wijze blijft zij binnen de competentiegrens van de Kantonrechter, doch met uitdrukkelijke reservering van haar rechten ten aanzien van het meerdere. Dat wil zeggen dat zij in een later stadium het restant ad € 2.740,03 met verdere rente eventueel kan opeisen. Dat zal dan in eerste instantie gebeuren in het minnelijke traject (als de debiteur ziet dat hij veroordeeld is, zal hij wellicht het restant ook wel langs minnelijke weg willen betalen), maar zo nodig kan er een tweede procedure opgestart worden. Als zij de debiteur voor het gedeelte van de vordering van € 5.000,-- wil dagvaarden voor de kantonrechter, moet wel vast staan dat de debiteur niet de overeenkomst (rechtstitel), waarop de vordering gebaseerd is, betwist heeft. Als dat namelijk wel het geval is moet de Kantonrechter zich op grond van artikel 93 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering onbevoegd verklaren om van de vordering kennis te nemen en moet hij de zaak verwijzen naar de hogere rechter om daar verder te procederen. Daarvoor is wel een advocaat nodig en dat is natuurlijk duurder.

In dit geval was bij de onderneemster uit Maastricht (de eiseres) niets bekend van het feit dat de debiteur (de gedaagde) de koopovereenkomst betwistte, dus werd er voor € 5.000,00 voor de kantonrechter gedagvaard met reservering van de rechten ten aanzien van het bedrag ad € 2.740,03.

De gedaagde ging echter verweer voeren en stelde voor het eerst in deze procedure de koopovereenkomst niet te zijn aangegaan. De Kantonrechter kon ook nu niet anders doen dan de zaak verwijzen naar de Rechtbank. Beide partijen moesten een advocaat in de arm nemen om voor de Rechtbank voort te procederen. De advocaat van de onderneemster uit Maastricht heeft toen wel onmiddellijk in die Rechtbankprocedure de vordering van € 5.000,00 vermeerderd tot de oorspronkelijke vordering van € 7.740,03. De Rechtbank zal waarschijnlijk nu de eisende partij een bewijsopdracht geven om te bewijzen dat de koopovereenkomst wel degelijk tussen eiseres en gedaagde tot stand is gekomen en het is maar de vraag of men daarin slaagt.

Uit kostenbesparend oogpunt is het natuurlijk heel plezierig dat de competentiegrens van de Kantonrechter van € 5.000.00 verhoogd wordt naar € 25.000.00. Behalve de verhoging van de competentiegrens zal per 1 januari 2011 de Kantonrechter ook bevoegd zijn in alle geschillen over consumentenkoop en consumentenkrediet (kredieten aan consumenten tot € 40.000,00 ). In 2011 kan de Maastrichtse ondernemer haar vordering ad € 7.740,03 dus wel bij de Kantonrechter aanbrengen, ongeacht of de rechtstitel betwist wordt of niet!